است ، كه هركسى را به مقتضاى حكمت و مصلحت از آن روزى مىكند و اسباب بدست آوردنش را هم فراهم مىكند ، و خواست انسان و كرامت و حرمتى كه نزد خدا دارد ، هيچ اثرى در كمى و زيادى رزقش ندارد . براى اينكه چه بسا رزق يك مؤمن ، و يك كافر ، و يك عاقل دورانديش ، زياد مىشود همچنانكه رزق يك احمق و بىعقل زياد مىشود ، و چه بسا همين نامبردگان رزقشان كم مىشود ، و يا در اوّل زياد ، و در آخر كم مىشود ، پس زيادى مال هيچ دلالتى بر سعادت و كرامت نزد خدا ندارد . و همين است معناى آيهء « قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ » ( سورهء سبأ ، آيهء 36 ) « 1 » س 711 - از نظر طلب رزق ، انسان تا چه حدّ و مقدارى وظيفه دارد ؟ ( بحث روايتى ) ج - در تهذيب « 2 » به سند خود از سدير روايت كرده كه گفت : به امام صادق عليه السّلام عرضه داشتم : انسان در طلب رزق چه مقدار وظيفه دارد ؟ فرمود : همين كه در مغازه‌ات را باز كنى ، و بساطت را پهن نمائى وظيفه‌ات را انجام داده‌اى . « 3 »

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 16 ، ص 579 . [ با تصرف ] ( 2 ) . تهذيب الاحكام ؛ ج 6 ، ص 323 ، ح 886 . ( 3 ) . الميزان ؛ ج 18 ، ص 587 .